توی شهرستانهای کوچک از یه ساعتی به بعد پرنده پر نمیزنه تو خیابون . زن تنها ساعت ۱۱ شب که دیگه اصلا !بعضی شبها همون حوالی ۱۱ دختری رو میدیدم که راسته بازار رو پایین میاد .راه رفتنش عجیب غریب بود.بیشتر شلنگ تخته میانداخت .چادرش پر بود از لکه های سفید آب دهن .چون عادت داشت اونو با دندون بگیره .میگفتن خل و چله . خل چل بود .چند تا خواهر بودن که این یکی از همه وضعش خرابتر بود . میگفتن باباهه اونا رو میزنه . از بس کتک خوردن اینطوری شدن .مادره هم وضع بهتری نداشت .داداششون از خونه فرار کرده بود رفته بود جبهه .اونقدر مونده بود تا جنازشو آوردن.
تاتر مخزن رو که دیدم یاد اون دخترا افتادم . مخزن کار تحسین برانگیزی بود از جلال تهرانی (نویسنده و کارگردان این اثر) که در تالار مولوی روی صحنه رفت . نمایشنامه پربود از دیالوگهای ساده ولی فوق العاده . پر از تکرارهایی که خسته کننده نبودند .شخصیت پردازی عالی .بازیها بی نقص (منظورم بازی سه نقش اصلی این کار یعنی :صاحاب و دو برادر.چون نقش بازیگران زن را زاید دیدم). در طول دو ساعت اجرا با اونهمه دیالوگ که پشت سرهم ادا میشد ندیدم اشتباه کنند یا تپق بزنند! خلاصه از اون کارها بود که وقتی تموم میشه حس میکنی حالت خیلی بهتره و فرداش به خودت میگی :کاش میشد یک بار دیگه اجرا رو ببینم !
مخزن
۱
